การใช้เวลาคุณภาพอยู่กับลูกให้ได้ทุกวัน ๆ ละ 30-60 นาทีเป็นอย่างน้อย เป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่คุณพ่อและคุณแม่สามารถทำได้ง่าย ๆ ด้วยตนเอง และเมื่อได้ทำอย่างดีที่สุดในทุก ๆ วันโดยไม่เผลอไผลหรือละเลย เวลาเหล่านั้นจะกลายเป็นโอกาสทองในการสร้างความมั่นคงให้กับชีวิตของลูก ๆ ได้ค่ะ ในช่วงเวลา 30-60 นาทีทองนั้น คุณพ่อ คุณแม่ลองทำ 5 กิจกรรมที่เรียบง่ายดังต่อไปนี้ไปกับลูก ๆ กันดูนะคะ เมื่อได้ทำ ก็จะพบกับความสุข ความสนุก และเกิดการเรียนรู้ไปพร้อมกับลูกค่ะ

1: สร้างกิจกรรมหัวเราะด้วยกันทุกวัน

คุณพ่อ คุณแม่ลองสังเกตดูว่าลูกชอบหรือสนใจการทำอะไร การเล่นแบบไหน ชอบเล่นของเล่นชิ้นใดที่มีอยู่ หรือสนใจทำกิจกรรมใดบ้าง จากนั้นก็ค่อย ๆ แทรกนำตัวเองเข้าไปร่วมเล่นในโลกของลูก โดยให้ลูกเป็นผู้นำการเล่น ส่วนเราจะตามลูกไป เพื่อหาโอกาสสลับการต่อยอดวิธีเล่นใหม่ ๆ ให้ลูกบ้าง โดยไม่ลืมที่จะยิ้มและหัวเราะ สนุกสนานไปด้วยกันกับลูกค่ะ

2: คุยกับลูกในเรื่องของลูก | สลับคุยเรื่อง “ชีวิต”

การชวนลูกคุยไม่ใช่เพียงแค่ถามลูกว่า “กินข้าวหรือยัง” “แปรงฟันหรือยัง” แต่เป็นการชวนลูกคุยในเรื่องที่ลูกสนใจ เช่น ตั้งคำถามกับลูกว่า “ลูกกำลังทำอะไร” “มันทำยังไง” หรือ “มันเป็นอย่างไร” เป็นต้น ทั้งนี้ เราจะเริ่มต้นการชวนลูกคุยและให้ความสนใจอย่างแท้จริงกับสิ่งเล็ก ๆ ที่ลูกชอบและสนใจก่อน จากนั้นค่อย ๆ ตั้งเป้าแทรกสลับการคุยเรื่องอื่น ๆ ในชีวิต และเพิ่มเวลาพูดคุยกับลูกให้นานที่สุด โดยไม่ปล่อยให้ลูกรีบปลีกตัวออกไปค่ะ

3: จิตที่เข้มแข็งนำพาลูกเสพคุ้นศาสนา

เราทุกคนมีศาสนาเป็นธงนำทางชีวิต การหาโอกาสสั้น ๆ ไปวันละน้อย ให้ลูกได้เห็น ได้ฟัง หรือได้อยู่ในบรรยากาศที่ดีงามเกี่ยวกับศาสนาบ่อย ๆ จะช่วยให้ลูกได้ค่อย ๆ คุ้นเคยกับศาสนา โดยไม่ได้มุ่งบังคับลูกค่ะ

4: ขึ้นรูปและวางกระบวนการเรียนรู้ของลูก

การชวนลูกคิด การชวนลูกมองสิ่งรอบตัวที่ลูกควรได้เรียนรู้และจำเป็นต่อการดำรงชีวิตในอนาคต ตลอดจนการฝึกลูกแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นจริงรอบ ๆ ตัวในชีวิตประจำวัน เป็นวิธีขึ้นรูปและวางกระบวนการเรียนรู้ของลูกได้อย่างแนบเนียนโดยที่ลูกไม่ทันรู้ตัวเลยว่าคุณพ่อคุณแม่กำลังสอนลูกอยู่ค่ะ

5: สอนกระบวนการฝึกลูกช่วยเหลือตนเอง

คุณพ่อคุณแม่สามารถสอนลูกให้ช่วยเหลือตนเองในทุกกิจวัตรประจำวันที่เกี่ยวกับตนเอง นับจากตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอนค่ะ เพื่อลูกจะกลายเป็นคนที่รู้รับผิดชอบ และไม่ต้องอาศัยหรือพึ่งพาผู้อื่นในทุก ๆ เรื่องประจำวันที่ลูกควรทำได้ด้วยตนเอง ค่อย ๆ สอนลูก แตะนำ จับทำ พูดสั้น ๆ ปล่อยทำเอง แล้วลูกจะค่อย ๆ เติบโตอย่างสมภาคภูมิแบบคนตัวเล็ก ๆ ที่ดูแลตนเองได้ค่ะ

เวลา 30-60 นาทีต่อวันนี้ เป็นโอกาสทองดี ๆ ของเรากับลูกที่อยู่ตรงหน้าเราแล้วในตอนนี้ ดังนั้น เรามาทำทุก ๆ วันเวลาให้เป็นวันเวลาของครอบครัวเพื่อสำรวจโลกไปพร้อมกับลูกและไม่ปล่อยให้เวลาคุณภาพนี้หลุดมือไปเพราะมันย้อนคืนกลับมาไม่ได้จริง ๆ ค่ะ

Photo Credit: Lawrson Pinson | Unsplash

หลาย ๆ ครั้งในชีวิตเรา เราได้ใช้คำพูดเป็นอาวุธที่มีอานุภาพร้ายแรงในการทำร้ายใจคนได้ทั้งในระยะใกล้และไกล ซึ่งบาดแผลและความเจ็บปวดที่เกิดจากการทำร้ายด้วยคำพูดของเรานั้นจะทิ้งร่องรอยไว้อย่างยาวนาน

คนที่ถูกคำพูดของเราทำร้ายได้อย่างแสนสาหัสมากที่สุด มักเป็นคนรอบข้าง สามีเรา ภรรยาเรา พ่อแม่พี่น้องของเรา รวมถึงลูก ๆ ของเราด้วย

สำหรับลูก ๆ นั้น เราควรระลึกให้ได้เสมอว่าพวกเขายังอ่อนวัย อ่อนประสบการณ์ มองโลกด้วยสายตาแบบเด็ก ๆ พวกเขาจึงทำสิ่งต่าง ๆ ผิดพลาด ไม่ได้ดั่งใจของเราสักเท่าไรนัก

เมื่อระลึกได้เช่นนั้น เราจะ “ระวังใจ ระวังคำพูด” เพื่อให้โอกาสลูกได้เติบโตในบรรยากาศที่ดี

หากลูกทำผิด พลาด และพลั้งไป เราจะนิ่งเพื่อคิดสักนิดก่อนว่าภาพของพฤติกรรมที่เราอยากเห็นจากลูกคืออะไร นิ่งคิดโดยไม่ดุ ติเตียน ตักเตือน หรือบ่น

จากภาพของพฤติกรรมที่เราอยากเห็น เราจะพูดถึงสิ่งนั้นให้ลูกฟังสั้น ๆ พูดให้ลูกเห็นภาพชัดที่สุด พูดและสื่อสารกับลูกด้วยความเข้าใจและเมตตา

เราจะเป็นพ่อแม่ที่บ่นน้อยลง และเปลี่ยนคำตำหนิติเตียนเป็นคำแนะนำสั้น ๆ ที่ช่วยให้ลูกมองเห็นภาพพฤติกรรมดี ๆ ที่เราต้องการให้ลูกทำอย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น

เราจะสบตาและยิ้มให้กำลังใจลูกว่า “พ่อแม่เชื่อมั่นว่าลูกจะทำสิ่งนั้นได้อย่างแน่นอน”

ระวังใจ…ระวังคำพูด…ให้โอกาสลูกได้เติบโตในบรรยากาศที่ดี

Photo Credit: Ankebi Photography | Unsplash

น้อมรับปัญหา…โดยไม่ตกหลุมพรางชีวิต

ใช้สตินำทาง…ว่าเราจะไม่สูญเสียไปมากกว่านี้

เผชิญกับปัญหา…แต่มีช่องว่างทางอารมณ์

รู้ตน “ผ่อนคลาย…เป็น”…ในระหว่างวัน จึงมีความสุขเล็ก ๆ บ่อย ๆ ได้อย่างสุขใจ

เราก็เป็นบุคคลหนึ่งที่สำคัญ…แต่ไม่สมบูรณ์แบบ

ชีวิตของเราที่ผ่อนคลาย…ไม่ขาดความรับผิดชอบ

หลุมพรางที่มีในชีวิตของเรา เป็นเพียงบททดสอบ

รู้ตน…ผ่อนคลายเป็น คือ ช่องว่างทางอารมณ์ที่ไม่ได้ทำให้เราสูญเสียความรับผิดชอบใด ๆ ในชีวิตเลย

Photo Credit: Brooke Cagle | Unsplash

หน้าที่ของพ่อแม่ คือ ยอมรับในสิ่งที่ลูกเป็น

ให้ลูกสัมผัสถึงความรัก

เปลี่ยนความทุกข์ กังวลใจ เป็นความมุ่งมั่น ทำสิ่งที่ถูกต้องทุกวัน

พ่อแม่ลงแรงไปเท่าไร ลูกจะมีพัฒนาการที่ดียิ่ง ๆ ขึ้นกว่านั้น

ที่ปลายทาง…
พ่อแม่จะได้สัมผัสความชื่นใจกับผลลัพธ์ที่คุ้มค่าจากความทุ่มเท

“ความรัก” ทำให้ทุกอย่างเป็นไปได้

Photo Credit: Irena Carpaccio | Unsplash