เมื่อพ่อแม่ผู้ปกครองเห็นลูกเริ่มสื่อสารได้มากขึ้น เล่นกับผู้อื่นได้นานขึ้น ทำกิจวัตรประจำวันได้ด้วยตัวเอง หรือควบคุมอารมณ์และพฤติกรรมได้เหมาะสมกับสถานการณ์มากขึ้น เป็นเรื่องธรรมดาที่ครอบครัวจะอยาก “พาลูกไปให้ไกลขึ้นอีกขั้น” ในทางพัฒนาการ...

“ที่โรงเรียนลูกทำได้ดีมากเลยค่ะ แต่พอกลับบ้านกลับทำไม่ได้” พ่อแม่ของเด็กออทิสติก เด็กสมาธิสั้น หรือเด็กที่มีพัฒนาการล่าช้า อาจเคยสงสัยกับสถานการณ์นี้ เพราะบางครั้งลูกสามารถทำทักษะบางอย่างได้ดีในห้องฝึก แต่เมื่อต้องนำมาใช้ที่บ้านกลับไม่สามารถทำได้เหมือนเดิม...

“ช่วงนี้ลูกสงบขึ้นมากเลยค่ะ”“ไม่ค่อยงอแงแล้ว”“เรียกก็หันมากขึ้น”“ดูเหมือนอาการดีขึ้นเยอะเลย” เมื่อเห็นลูกออทิสติกเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น พ่อแม่ผู้ปกครองย่อมรู้สึกดีใจ อย่างไรก็ตาม ก่อนจะสรุปว่า “ลูกดีขึ้นแล้ว”...

“ทำไมลูกถึงยอมวางทุกอย่างได้ แต่ไม่ยอมวางเกม?” สำหรับพ่อแม่ผู้ปกครองของเด็กออทิสติกคำถามนี้อาจมาพร้อมความกังวลว่า “เล่นเกมมากเกินไปจะทำให้อาการออทิสติกแย่ลงหรือเปล่า?” คำตอบจากงานวิจัยไม่ได้ชี้ชัดถึงขั้นว่าเกมดีหรือเกมไม่ดี...

เคยไหมคะ? พาลูกไปพิพิธภัณฑ์ สวนสัตว์ ห้าง หรือสถานที่เรียนรู้ดี ๆ แต่กลับพบว่าลูกเดินไปมาไม่สนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เอามือปิดหู งอแง ร้องไห้ หรืออยากกลับบ้าน จนผู้ใหญ่ตีความว่า “ลูกไม่สนใจ” “ลูกอยู่ไม่นิ่ง” “ลูกไม่พร้อมเรียนรู้” แต่ที่จริง...

ลองนึกภาพเด็กคนหนึ่งที่กำลังยืนอยู่ท่ามกลางสถานการณ์ที่ผู้ใหญ่ดูเหมือนจะเข้าใจได้ง่าย แต่สำหรับเด็ก…ทุกอย่างอาจเกิดขึ้นพร้อมกัน เสียงรอบตัวดังเกินไป คนมากเกินไป กิจกรรมเปลี่ยนกะทันหัน สิ่งที่เคยทำได้กลับทำไม่ได้ในวันนี้ มีคนถามหลายคำถาม แต่ลูกไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร...

หลังจากพูดถึง Helicopter Parenting ตลอดจนเทคนิค Scaffolding และหลักการ "ช่วยน้อยที่สุดเท่าที่จำเป็น" ไปแล้วในตอนก่อน ๆ นี้ เราอาจยังมีคำถามว่า "แล้วในชีวิตจริง เราควรช่วยลูกเมื่อไร และควรรอเมื่อไร?" คำตอบอาจไม่ได้มีสูตรสำเร็จที่ใช้ได้กับเด็กทุกคน แต่มีหลักคิดง่าย ๆ...

"ถ้าพาลูกมาตั้งแต่ปีที่แล้วก็คงดี..." หากวันนี้คุณกำลังย้อนมองอดีตแล้วเกิดความรู้สึกเช่นนี้ ขอให้รู้ว่าความรู้สึกเสียดายในสิ่งที่ผ่านไปเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ เพราะพ่อแม่ผู้ปกครองทุกคนต่างอยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกหลานอย่างเร็วที่สุด...

ก่อนอ่านบทความ ลองนึกถึงภาพนี้... เด็กกำลังพยายามหยิบของเล่นที่คุณเพิ่งเอ่ยปากขอ แต่ก่อนที่เด็กจะได้คิดหรือขยับตัว คุณก็พูดซ้ำ บอกคำตอบ หรือไม่ก็ยื่นมือเข้าไปช่วยเด็กเสียแล้ว! สำหรับผู้ใหญ่ นั่นอาจเป็นการช่วยให้ทุกอย่างเร็วขึ้น แต่สำหรับเด็กหลายคน โดยเฉพาะเด็กออทิสติก...